b) rozdzielania mieszanin cieczy, o
nieograniczonej wzajemnej rozpuszczalności, na składniki
(frakcje) różniące się temperaturą wrzenia (lotnością), np.
rozdzielania tlenu i azotu ze skroplonego powietrza,
poszczególnych frakcji ropy naft. lub smoły węglowej.
Rozróżnia się 2 gł. rodzaje destylacji, z których każdy
wymaga nieco odmiennej aparatury. W destylacji prostej
(zwykłej) pary znad destylowanej cieczy odprowadza się
wprost do chłodnicy i odbieralnika, otrzymując destylat
jedynie wzbogacony w składniki bardziej lotne; większą
czystość destylatu uzyskuje się przez zastosowanie dodatkowo
deflegmacji; destylacja prosta jest powszechnie stosowana w
praktyce laboratoryjnej. Specjalnym rodzajem destylacji
technicznej (stosowanej często np. w przemyśle naft.),
zaliczanym zwykle do destylacji prostej, jest tzw.
destylacja równowagowa